börülceningünlüü

Sydney’in dillere destan meşhur Bondi plajında bundan yetmiş sene önce bikini giymenin yasak ve suç olduğunu biliyor muydunuz? Hadi bakalım! 1935’ten 1961’e kadar erkek ve kadınların plajda giymesi gereken yüzme kıyafetlerinin ince ölçüsüne kadar nasıl olması gerektiği üzerine yürürlükte olan bir kanun bile var: Erkeklerin ve kadınların kostümleri en az 3 inç (7.5 cm) uzunluğunda bacak kısmına sahip olacak, bütün ön vücudu koltukaltı hizasından bele kadar tamamen kapatacak, omuzlarda da mayoyu düzgün tutacak askıları olacak! Olimpiyat yüzücüsü bir kadının giydiği mayo yüzünden kınama almasından, bi haftasonu aynı anda plajdaki yetmiş beş bikinili kadının tutuklanmasına, Hollywood yıldızı bir kadının ‘beach inspector’ (sahil müfettişi) tarafından plajdan dışarı çıkarılmasından, erkek bir cankurtaranın verdiği röportajda bikinili kadınları ‘kuş beyinli teşhirci’ler olarak tasvir etmesine kadar dolu hikaye var… 40’larda ismi bilinmeyen cesur bir kadının ilk defa Bondi plajınd...

Buralara gelmekte tereddüt edenler varsa eğer diye yazıyorum. Zaten yıllardır Asya-Avrupa arasına konuşlanmış coğrafi olarak muhteşem bir konuma sahip ülkede yaşıyorsunuz. Neden yeni bir ülke görmeyesiniz? Ayrıca Avustralya dediğiniz yer bir ülkeden ziyade bir kıta arkadaşlar! Çok daha fazlasını vadediyor size. Kavurucu çölden, buz gibi serin sulara, eşsiz dalgalardan, göllere, uçsuz bucaksız ormanlara… Sırf macera için bile gelinir:) Dünya binlerce, on binlerce tür canlıyla dolu. Bunlardan bir kısmını, şimdiye kadar sadece buraya has kartpostallardan gördüğünüz kanguru, koala, possum, ya da çizgi film kahramanı Tazmanya canavarını canlı canlı yerinde görmek istemez misiniz? Türkiye’nin üç tarafı denizlerle çevrili, çok güzel memleket şimdi yalan yok! Buranın da dört tarafı okyanusla çevrili. Akdeniz’in mavi dingin suları varsa, Avustralya’nın da vahşi dalgaları, paha biçilmez su altı zenginliği ve birbirinden güzel plajları var. Sörf tahtasının üzerinde duramıyor bile ols...

Bu aralar çalışmadığım için Mavi bende. Çocuk da dünyanın en sessiz sakin, uslu, bebek arabasına koydun mu gıkını çıkarmadan duran, bi uyudu mu sabahlara kadar mışıl mışıl uyuyan, yemesi içmesinde hiçbir sorun olmayan pırlanta gibi bir çocuktu. Ancak ne olduysa bu son sene, ‘vermiş olduğu rahatlığın’ acısını çıkarırcasına ufak bir canavara dönüştü! Literatürde yok ama, bir 7 yaş sendromu yaşadığımız kesin. Bittim yeminle! Enerjim yetmiyor yaw oğlana. Bir aydır da malum Avustralya yaz tatilinde, okul yok, haliyle Mavi benimle.  Gerçi kendi bütün gün ‘ipad’ oynasa o mutlu olacak, ama ben de bilinçli anneyim –belki de gıcığım artık ne derseniz- sürekli ekrana bağlanmasın diye yok müzeydi yok hayvanat bahçesiydi falan gezdir gezdir, tükendim. Neyse, ben artık kafayı tırlatıyordum ki, ‘Vacation care’ denen şeyin varlığını hatırladık ve bugün sabahın köründe babası götürdü. (Vacation care, okullar tatildeyken çalışan ailelerin çocukları için okuldaki bakım yeri. Her günkü aktivi...